
Robert Bly ထွက်လားခရေအမှတ်တရ
တရက်သား ယိစ် Yeats ကဗျာတပုဒ်ကို ငါ လေ့လာနီစိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တေ၊ကျန်ရေ ငါ့ ဘဝတလျှောက်လုံး ကဗျာရီးလီဖို့ဗျာလ်လို့ ။ ငါသိလိုက်တေ၊ ကဗျာအတိုတပုဒ်ချေမှာပင် သမိုင်းအတွက်၊ဂီတအတွက်၊စိတ်ပညာအတွက်၊ဘာသာရေးအတွေးအခေါ်အတွက်၊ စိတ်အခြေအနေအတွက်၊မမြင်သာ မှန်းဆမှုအတွက်၊စရိုက်အတွက်နန့် ကိုယ့် ကိုယ်ပိုင်ဘဝအဖြစ်အပျက်တိအတွက် နီရာဟိရေဆိုစော်ကို။
Robert Bly
ကာလနိဂုံးမှာ နီထိုင်ခြင်း
အချေရို့အသံတိမှာ ချိုမြစော်တိ အများကြီး
ရက်ကုန်ချိန်မှာ မကျေနပ်စော်တိ အများကြီး
မီးရထားတစီးဖြတ်လားခခါ စိတ်ကျေနပ်စော်တိ အများကြီး။
ကြက်ဖက ဇာလို့ ငိုချည်းငိုနီလေ
ဆင်းတိက ဇာလို့ သူရို့နှမောင်းတိကို မြောက်ချည်းမြောက်နီရလေ
ညဉ့်ခါ ဟောသွန်းက ဇာလို့ မီးရထားအသံကိုချည်း ကြားနီခလေ ငါမသိ။
အချေအလှပချေတယောက်ဆိုစော်က ဘုရားဘားကရရေ လက်ဆောင်တခု
သူငယ်ချင်းတယောက်ဆိုစော်က လက်ခုံထက်က သွီးပြန်ကြောတချောင်း
ပြီးကေ ဒဏ်ရာတခုဆိုစော်က လီဘားကရရေ အမွီတခု။
တချို့က ပြောကတ်တေ ငါရို့က ကာလနိဂုံးမှာ နီနီကတ်စော်လတ်။
ယေလေ့ ငါယုံစော်က လီကို နှစ်ခြင်းပြုဖို့အတွက်
နတ်ဆရာတထောင် နက်ဖန်ခါရောက်ဖို့။
သျှင်ယောဟန်ကို ငါရို့တခုလေ့ ပျင်နီဖို့မလို။
နှစ်ခြင်းဆရာက သူ့လက်ကို မြီထက်မှာ ကောင်းအကြာကြီးတင်ထားခလို့
ကန်ရီက မိုင်ထောင်ချီလို့ ချိုနီဗျာလ်။
ညဉ့်သန်ခေါင်တိုင်မှာ ကြက်ဖ ဇာတိပြောလေကို
ငါရို့မသိကလေ့၊ မီးရထားတစင်းဖြတ်လားခခါ
ဇာလို့ ငါရို့ ကောင်းစိတ်ကျေနပ်ကတ်လေကို မသိလေ့ အဆင်ပြေပါရေ။
Living At The End of Time Robert Bly