
မိုးပြာ
အယင်အပတ်က ကျနော် ဂျွင်အက်ရှ်ဘယ်ရီကို စာအုပ်တအုပ် ပြန်ပီးခရေ။ယင်းစာအုပ်က ၁×၁×၁ စင်တီမီတာ ဥသုံညီကုဗတခု။”အူး မိုင်ကယ် မင်း ယင်းစာအုပ်ကို ယူထားစော် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာရေဝေး။ဇာအတွက်နန့် အေလောက်ကြာနီရစော်လေ။” “အေစာအုပ်က အံ့ဖို့ကောင်းလောက်အောင်သိပ်သည်းရေ။စကြဝဠာက ဒြပ်မဲ ဆယ်ပုံကိုးပုံနီးပါးကို အတွင်းထဲမှာ သိပ်ထားပိုင်မျိုး။ပြီးကေ ယင်းမိုးပြာရောင် အဖုံးကြောင့်လေ့ ငါ ဆကေ တွန့်နီခရေ။ အေစာအုပ်က သင်္ကေတဝါဒလက်ရာတခု ဖြစ်နိုင်ရေလို့ ငါထင်ခရေ။ငန်းတိ ရီခဲတိအကြောင်းတိ။ယေပြီးနာ မင်းသိပါရေ ငါက ယင်းအဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပြီးရေထဲကပင် ငါ ငန်းတိကို မနစ်မြို့..” “သူမ ပြန်လို့က နလန်ထခယင့်လား”ဂျွင်က မီးရေ။”အပြင်ပန်းက အဆင်ပြေပါရေ။ယေလေ့ အမှန်က သူ အယင်ပိုင် တခါလေ့ ပြန်မဖြစ်ခဗျာလ်။” “ငါလေ့ အေနိ ခါတိုင်းခါပိုင်မတွိဝေ။ယေလေ့ အေစာအုပ်ကို ပြန်ရလို့ ငါပျော်ပါရေ။ယင်းခေါင်းစဥ်အဆန်းကို ငါ ရက်ပြတ်ကြိုက်ခစော်။ယင်းခေါင်းစဉ်က ဇာအဓိပ္ပါယ်လို့ မင်းထင်လေ။”
L’AZUR by michael palmer